Kızım
Bi tanem... Gönül sızım.
Bakma sen mesafelerin uzaklığına
Bükme boynunu.

Bu yollar...
Bu kışlar...
Bu özlemler ayıramaz bizi birbirimizden .
Aldanma ayrılık şarkılarına .


Kızım;
Tertemiz bir isimle kutsadım varlığını.
N’olur
Uzak dur mikroplu hayatlardan,
Kirletme adımı.

Ardımda bırakırken yüzündeki tebessümü,
gözlerimden akıp
ıslatmıştın yanaklarımı.
O gün bu gündür
kurumaz kırışık tenim,
Ağlarım ...


Kızım;
Gençsin,
Güzelsin.
İnsan kaybettikten sonra anlıyormuş
her şeyin değerini.
Sen kaybetmeden kıymetini bil gençliğinin.
Dolu dolu yaşa,
Hayata esir olma.
Ve
seni unutturmayacak bir şey
bırakarak ardında,
Yücel
yücelerek yücelt babanı .

Kızım;
Bugün- yarın
yaşam elini eteğini çeker benden .
Buz gibi bir vücutla
böcekleri doyuracağım gün yakındır .
Ama bugün de ölmedim... Bak :
Belki o utangaç gülüşündür
beni öyle hayata bağlayan .

Kızım;
kendine yetmeyi öğretmiştim sana.
Hatırlıyor musun?
Bu sana bıraktığım en değerli armağandır.
Ve kitaplarıma iyi bak,
Onlar artık senin en iyi arkadaşlarındır.
Senden çok uzakta
Kendine yetemeyen ihtiyar baban kederden erise de
Bırakma sen yaşamın peşini.

Erken uyu,
Erken uyan,
Aç pencereni...
Gülümse şafağa...

Isıt kabrimi...


........



Birvurgunbusevda/
05.04.2002/Antakya...