çocuk olacak kadar küçülüp
büyüse umudumuz


bulutu sıkıp
suyunu çıkarsak misal


görenler, deli yerine
dese ki,
çocukluk işte


gülüşün pürüzsüz
kolların kucak açsa aşka


hemencecik barışsak
her küslüğün sonunda..


evet,
yağmur yağıyor şu an..


balık ızgarasına dönen pencereden bakıyorum dışarı
cama hohlayıp
kalp çiziyorum sonra

ama bi görsen,

nasıl da güneşe tanrı oluyor
adın başta olunca..


ara ara gök gürlüyor
peşinden şimşek
bir yağmur daha böyle
geliip geçecek


derken iki sevgili ilişiyor gözüme
şemsiyesizler
belli ki sırılsıklam olmak için
sözleşmişler aşkla


aşk bu ya
yağmış üstlerine
kadehten boşalırcasına
sağanakça


nasıl da gülüşüyorlar bi görsen
boğasın gelirdi hasetinden :)


ah sevgilim,
güneş açsa da kaybolsa buğu


tanrıya balık ısmarlardık
aşka bir içim su..

unutmadan,

çocuk olacak kadar küçülüp
büyülersek umudu


sen bulut ısmarla gökten
ben şiir


gök yüzünden arınır belki
ya da rengine bürünür kuşak

kim bilir..