Bir direniş şiiri...

Gece ve sessizlik ve karanlık hem de en koyu karanlıklarda düşleri aydınlatan bir güneş değil mi sevgili?

Kalemin kırılması, her şeyin bitmesi, ölüme giden son adımlar derken başların kalkması, umudun yeşermesi... İdam kararı bozulan bir mahkumun hayata dönme neşesi... Çaresizliğin , boyun bükmenin temsilcisi kalem kırma; kararın bozulması, neşenin temsilcisi umut...

Kaybolan umutları yüklenmiş bir geminin son limanı, son sığınağı, son ışığı sevgili aşığın garip gönlünün tek tutanağı, vefalı yüreği... Yüreklerin birleşmesi ve aşığın avucunda sakladığı son sihir...
Şarkıların susması, ümitsizliğin ifadesiyken şiirde kendini vuslata saklaması ve paslanmış, hayattan kopmuş, bir köşede ele alınmayı bekleyen plaklarda dile gelmesi... Direniş ayrılığa, dieniş hayata, direniş sevgiliye, direniş gönle, direniş mutluluklara gebe kalmış bir kahkahaya...

Uçurum ve ikiye bölünmüş, kavuşulmazlık varken şimdi engelleri kaldırma vakti... Şimdi mutluluğa kucak aşma vakti...

Alınlar ışık beklerken, vakit öyle bir vakittir ki karanlığın gölgesini düşürür alınlara. Karartır beyaz açmış umut çiçeklerini. Gönül, asileşir ve inadına haykırır zaferin simgesi dağların zirvelerinde. Sevgili varsa eğer gönül kalesi yıkılmaz, dayanır surlarına dayanmış düşmanlara, zalimlere, inadına... Düşmanı eli boş döndürmek iki yüreğin elinde... Kara sevda, ulaşılmazlık, hasret baş eğdirirken vakit eğilen başı kaldırmada, vakit mutlu olmada... Susmadan, boyun eğmeden yürümek inadına... Çölün yakıcılığını herkes bilir de ya ateşten hem de aşkın ateşinden yanan, yakan çölü kim bilir? Gel, haydi gel hüzünleri ağlayan resimlerde bırakma zamanı.. Direniş; parçalamak, yırtmak hüzünleri ve öldürmek suskunluğu...

Yaşamak; yalnız yaşamak değil, sevgiliyle olmak ve bunun için doğmak... Alın yazısı olmaktan çıkmalı ayrılık. Direnmeli sensizliğe ve direnişin zirvesi sen olmalı... Sevgilinin gülen yüzünden açan gül ki o gül sensin ayrılığın hüznünde suratı çökmemeli, gülen yüzler yaşlı gözlerin seliyle boğulmamalı, solmamalı...

Aşığın direnişi bitmez ve sen söyle şimdi kararın nedir? Tezatlar çevirmişken etrafını haydi seç birini... Kalmak, gitmek başlamak, bitmek... Soru, soru.. Yüreklerini kurt gibi yiyip bitiren soru ve sen bu soru cümlelerinin yüklemine esir kılma bu yüreği ki öznesi ol, ben varım de...

Gitme işte... Ateşte yansam da... Halden anla, bil bu aşığın aşkını, sevgisini... Gitme.... Gitme.... Gitme...

Direniş... Mükemmel bir şiir. Tezatlar, gelmeler, gitmeler sorular, benzetmeler, çırpınmalar...

Bu şiir zirveye çıkmak için direnmiş... Kalemin en koyu mürekkebini dökmek için direnmiş...

Yürekten kutluyorum....