İğreniyorum bu kuş konmalarından
Bizler duman soluyan kuşlar
Bulduğu her küllüğü yuva belleyenler
Kalbi müebbet yalnızlığa hapsolanlar
Yanlız uçanlar
Rüzgarı karşısına alıp dili tutulanlar
Ranza manzaralı gökyüzüne
Kurşun kalemle harf avuçlayan
Sabahın merhabası, gecenin elvedası muhabbetlere
Mutlu masallar biçenler
Sevgisiz utanmaların çilingir sofraları
Kafatasını seslere, cızırtılara, özlemlere bağışlayanlar
Düşün, düşün, düşün
Nereye kadar ölmekte işe yaramaz demiştin
Ne yapmam gerek
Mendiller satılıyor
Açlık ve aşksızlıkla sınanıyor insan
Ama eminim
Masaya bakıyorum doğruca masaya
Sigaramdan bir duman içiyorum
Utanarak sövüyorum otlara ve karanlığa
Şu yürüyen zavallı teyzeye söz veriyorum
Birgün kalbin içi oyulur
Banknotlar toprağın içile koyulur
Ve hepimiz düşlerimizde yaşarız
Tüm yuvalar yıkılır
Ceplerimiz boş gezeriz ve gururla
Sarı yeşil parlayan dünyayı selamlarız baş başa