Çözemezler felsefeyle, kitapla
Akılla arayı bozduran benim
Mutlak bene dönen gönle hitapla
Altıncı his olup sezdiren benim

Benimle bilinir sadakat, ahlak
Benle yaşamayan olacak helak
Yunus’un sesine vererek kulak
Beni bilmeyeni kızdıran benim

Sırlar âlemini çok iyi düşün
Gariptir bulmayan ruhuna eşin
Hikâye tarafı Şirin bu işin
Dağları Ferhat’a ezdiren benim

Seven sevilenden kalınca ayrı
Başlar yüreğinde onulmaz sayrı
Kalplere vererek hüzün ayarı
Dudağı çeneye büzdüren benim

Gecenin hakkını alarak elden
Gölgenin üstüne düşerken beden
Hükmederek tana emir vermeden
Gözleri yollarda süzdüren benim

Bakmayınca gözler gönül dostuna
Gücü yetmeyince felek restine
Ay’ı kıskandıran yüzün üstüne
İnci, mercanları dizdiren benim

Ben yoksam zindandır insana dünya
Benimle kurulur en güzel hülya
Hiç pay çıkarmasın kendine Leylâ
Mecnun’u çöllerde gezdiren benim

Gönülsüz yapamam onlardır yurdum
Tahtımı onların köşküne kurdum
Aklın kirişine mührümü vurdum
Seveni canından bezdiren benim

Sayemde mutludur yaşlısı, genci
Yokluğumda yüktür gecenin üçü
Yüklese de kullar elmaya suçu
Ademi yolundan azdıran benim

Uyuşmazsa kulun kanı özümle
Çaresiz koyarak canı çözümle
Kayıtsız kalanı hicran yüzümle
Yastıksız yorgansız sızdıran benim

Bilinmeyen bende çok sırlar saklı
İlmi olmayanın eremez aklı
Ben verdim izinle evrene şekli
Yıldızları gökte yüzdüren benim

Karınca ruhuna etmeden güman
Edince ömrüne yatılı mihman
Kalemi eline aldığı zaman
Delibal’a şiir yazdıran benim

Ben Benim

Celil ÇINKIR - DELİBAL