Nasihatim vardır size, yarenler
Yaşantımdan ibret alsın, görenler
Derdi olan çok yaşamaz,söylerler
Beni de onlardan sayın neyleyim…

Kader buya bir güzele bağlandım
Gönlüme taht kurdu ona inandım
Sevdim onu hep kalbimde yaşattım
Aklımı başımdan aldı neyleyim…

Alın yazım yazılmıştı bir kere
Mutluluğa koşuyorduk el ele
Kör kurşuna hedef oldu hiç yere
Kara toprak alacakmış neyleyim…

Magandalar sokaklarda havladı
Rasgelen her yere kurşun salladı
O kurşunlar bedende can koymadı
Dur diyenler olmuyor ki neyleyim…

Kör olası kurşun nasıl kıyarsın
Gözlerimi kanlı yaşta koyarsın
Yarı bedenimi benden alırsın
Yuvamızı kuramadık neyleyim…

Kara toprak aldı seni elimden
Yasa boğdun beni böyle derinden
Beklenmedik anda gelen ölümden
Kurtuluş yok biliyorum neyleyim…

İsyan ettin baka kaldın resmime
Vasiyetim yazdım koydum üstüne
Hakkın vardır helal eyle garibe
Yokluğuna dayanmadı yüreğim…

Anladım ki sensiz yaşam olmadı
Sitemlerim beni rahat koymadı
Yaşamanın bir anlamı kalmadı
Bir kurşunda bana sıkın durmayın…

Bir çukurda benim için kazsınlar
Bedenimi bir kefene sarsınlar
İkimizi bir mezara koysunlar
Ayrılık ölümden beter anlayın

Hayatımı değiştirdi olanlar
Allahıdan bulsun cana kıyanlar
Son pişmanlık çare olmaz diyenler
Sevenlerin günahım ne söyleyin…

Yılmaz derki canı candan aldılar
İkimizi bir toprağa koydular
Bu dünyayı bize çok mu gördüler
Öbür dünya bize gülsün neyleyim…

12.06.2008 YILMAZ NAZLI