Duydum mabedinde bir yangın çıkmış
Kalan hatıranı silmişler Ceylan
Her ateş boynuma, bir çelenk takmış
İnan ciğerimi almışlar Ceylan.

Orası, şiirin dev kalesiydi
Yaşanan her şeyin, bir çilesiydi
Şiir narasının, bir yelesiydi
Aslan tüylerini, yolmuşlar Ceylan.

Kim bilir orada neler yazıldı?
Neler resimlendi, neler çizildi?
Hepsi de aklımda, bir bir dizildi
Alevler içine dalmışlar Ceylan.

Ne kadar kurusa, kaybolmaz çöller
Rabbim sen koru der, yalvaran diller
Ah ile, vah ile, havada eller
İnsanlar sokağa, dolmuşlar Ceylan.

Elbette sen yoktun, ama sen varsın
İyiye güzele doğru koşarsın
Gönül dergâhında, her dem yaşarsın
Yangına biçare kalmışlar Ceylan.

Gülce’de dostların erken pes etti
Kurduğun akımı, terk edip gitti
Bıraktığın yerde, baykuşlar öttü
Hayatın ritmine dalmışlar Ceylan.

Nedense Necati, seni özledi
Belki gelir diye, yolun gözledi
Olayı duyunca içi sızladı
Seni hülyalardan çalmışlar Ceylan.

Necati OCAKCI
29.01.2019
ANTALYA