küllere bakarak okuyabilirim ateş’ten hikayeyi

rüzgar,
gözlerimden evvel savurmadıysa..


sen közden bahsedersin
ben,
neden söndüğünü ararım
satır arasında sindirmeye çalıştığın sırrından


sen buluttan bahsedersin
ben,
yağmura tedbir alırım ceketimle
ben,
gürültüyü bastırırım göğünden önce
korkuların korkuluğunu yıkarım gözlerimle
sen üzüm olursun
ben salkım
koruluğa çit çekerim kirpiğimle


sen aşktan bahsedersin
ben,

gün ekerim takvime..

hani umuttan dem vururken sözlerin
tebessüm ile hüznün arasına kurulur ya köprü
ölmeden evvel başlığına intihar yazmayı unutan bir kadın daha dirilir
köprücük kemiğinde

avuçlarına bakarak çözebilirim yol hikayeni

sen, faldan sayarsın
ben,
saydığın faldan içerim kahveyi


sonra çalı çırpı toplarsın
suyun kenarında


bulutlar koyulur
ceketimi sererim
ateşin yanı başına

üşüdüm dersin

anlarım,

iki taş üstünde kara demlik
dayanamaz közüne
devrilir

gül koklarken yüzünden..