0
Yorum
10
Beğeni
5,0
Puan
1372
Okunma
KÜSKÜN
Geçmek bilmiyor zaman;
Saatte yalnızlığa çakılı bir akrep,
Önümü tüketmeye koşan yelkovan küskün.
Rahvan adımlarla kanatlı atlar,
şahlanarak tepinir içimde.
Yüreğimin nüvesine çöreklenir özlemler.
Yokluğuna kanayan şah damarım,
adını andıkça artan nabzımda çoğalır yokluğun.
Sesini duysam diyorum,
yoksun diye;
ötmüyor.
İspinoz kuşları yüreğime küskün?
Uğruna adanmış düşlerde,
uzadıkça uzuyor sana gelecek yollar.
Sensizliğe alışmak karanlık bir dehliz,
Küllenmiş bir kor.
Seni bende yaşamak istiyorum.
Gün aymıyor;
Güneş bile bana küskün.
Gel ey gün ışığım,
Gel ey, seni ben, ben’i sen bildiğim.
Tenim tenime küskün.
Efkan ÖTGÜN
5.0
100% (7)
