Selam gün ışığımın süzgecinde yatan
Hazreti toprak adına
Serüveni sihirli bir dökülme mirasında
Sönüp yokolan
Sonunu bildiğin filmi izlemek
Ne zordur roza
Bir şiire isöini yazmadan geçmek
Yolu düşe kalkan bir mevsimin
Şehrine vurur dimağı
Dünyamın rahmet kapılarını
Vurdumduymaz sokaklarında
Açı açına
Kapalı kapılar ardında
Sana tuval öğretmek gibi

Bir kokusu cümle tutmuş
Bir burnu kapalı soğuğumun
Ve vaveylası eksik
Kalmış nârının hapishanelerine
Ayı kaş arasında durmuş gardiyan şiirler
Yetiştiriyorum
Hezeyanlarıyla buluta su taşıyan
Sanrısıyla yatakta boğazlayan
Davalarımızın kamillerine
Senin aşkını yazsın diye
Denizinde bir büyünün
Sahile vuran falımızın
Huzura ramak kala
Bekleyeceğim
Cebi delik kafelerde
’Saati elifi elifine’

Kalbim durma noktasındayken
Çocuksu gülüşlerle
Turnası elinde bir gemiyi
Cevazı cebinde bir atlıdan
Ayırırken
Şekersiz içilen çay gibi roza

Ritüel bir türkünün
Sana kompülfis dokunmayan
Bir aşığa
Seni gezgin bir kıyafetin bülbülünde şakırdayan
Mevsimi ânda geçen bir tebessümle
Gülizarında kır saçında
Ovuşturarak avucunu kalbimle
Hep beraber
Seni seviyorum rozâ...