SURİYELİLER DESTANI

Bir göç dalgasıyla, kaldık arada
Sınırları deldi, Suriyeliler
Onlar ev sahibi, bizler kirada
Biz ağlarken güldü, Suriyeliler.

Dört milyonu geçti, dahası da var
Ellerinde her şehidin kanı var
Her biri bir vahşi, ayrı canavar
Tüyümüzü yoldu, Suriyeliler.

Bedavadan ganimete kondular
Mal bulmuş mağribi, Cennet sandılar
Ağız tadımıza, parmak bandılar
Yurdumuza doldu, Suriyeliler.

Niyetleri kötü, kanları bozuk
Arkamıza girdi, budaklı kazık
Yazık Türk gencine, yazık mı yazık
Evladımız oldu, Suriyeliler.

Onlar Muhacir’di, bizler de Ensar
Ne demek misafir, uğursuz kanser?
Yılbaşında bile, verdiler konser
Davetsizce geldi, Suriyeliler.

Bir gece ansızın, kapı çaldılar
Güya dönecekler, baki kaldılar
Dertleri geçimdi, seçmen oldular
Vatandaşlık aldı, Suriyeliler.

Onlar yerleşirken, Türkler ezildi
İşsizlik ordusu, safa dizildi
Ucuz iş gücüyle, denge bozuldu
Rızkımızı çaldı, Suriyeliler.

Nüfus artışıyla, çok şeyle önde
Hak ayrımı var mı, İslam Dininde
Tecavüz ederler, kabahat sende
Şiddet, kaos, saldı, Suriyeliler.

Yazmakla biter mi, vallahi bitmez?
Bundan sonra artık, kovsan da gitmez
Destanlar romanlar, tarife yetmez
Bizi aptal bildi, Suriyeliler.

Necati’m her yeri, işgal ettiler
Mantar biter gibi, yerden bittiler
Güzel Türkiye’mi mekân tuttular
Ebediyen kaldı, Suriyeliler.

Necati OCAKCI
02.01.2019
ANTALYA