GÖZÜM YAŞIN DÖKER

Benimde bu bahtım, gülmedi gitti
Gözüm yaşın döker, sonbahar gibi
Şu gençlik dediğim, ne zaman bitti
Şebnemli kirpiğin, her sahar gibi
Gözüm yaşın döker, sonbahar gibi

Bir faydan dokunmaz, olsan da peri
Yokluğun yıllardır, ağrıtır ser’i
Akıp giden zaman, döner mi geri
Daha olamazsın, nevbahar gibi
Gözüm yaşın döker, sonbahar gibi

Gayrı istemem ben, nizam da mülkü
Visal idi ey yâr, gönlümde ülkü
Sevdiğim yürek te, öyle bir gül kü
Ukde oldun her dem, iftihar gibi
Gözüm yaşın döker, sonbahar gibi

Ne ağla diyorsun, ne gül diyorsun
Mecnun ol çöllerde, git öl diyorsun
Ne gelirim dedin, ne gel diyorsun
Ağzından çıkan söz, bir zinhar gibi
Gözüm yaşın döker, sonbahar gibi

Uzak diyarlar da, hüzün kentinde
En güzel sizenin, her şah bentinde
Sevda dehlizin de, labirentin de
Bozulup ekşiyen, bir canhar gibi
Gözüm yaşın döker, sonbahar gibi

Böyle bir sevda da, olur mu yarın
Bu günün yarına, uymaz kararın
Bu muydu kavlimiz, bu mu ikrarın
Cehennem ateşi, yakan hâr gibi
Gözüm yaşın döker, sonbahar gibi

Hatan varsa, bedelini, özersin
Hâk nasip ederse, bir gün gidersin
Lüzumsuz ne diye feryad edersin
Şu şeyda bülbül de, ah-ı zâr gibi
Gözüm yaşın döker, sonbahar gibi

Sadık DAĞDEVİREN
Aşık LÜZUMSUZ

ATEK YAZILARI

BAHT: 1. Gelecekteki olayları kaçınılmaz bir biçimde belirleyen ilahî iradenin insan ve toplum için çizdiği yaşayış biçimi, kader, talih. 2. Şans
ŞEBNEM: Sabah seherde çiçek yapraklarındaki, samla, çiğ
SAHAR: Seher
SER: Baş
NEVBAHAR: İlkbahar,Türk sanat musukisinde, birleşik bir makam
DEM: Dinlenen şeylerin tatlanması,Soluk, Nefes, Koku, içki
NİZAM: Dünya düzeni
VİSAL: Kavuşma
ÜLKÜ: İdeal, ulaşılmak istenilen hedef
UKDE: İçe dert olan, düğüm, yumru
İFTİHAR: Övünme, övünç, kıvanç
ZİNHAR: Asla
DEHLİZ: Üstü kapalı, dar ve uzun geçit
LABİRENT: Çıkış yeri kolay bulunmayan, karmaşık ve karışık yapı
CANHAR: Kaynatılmış, üzüm suyu
DİYAR: Ülke, Yurt, yer
HÜZÜN: Elem, keder
ŞAH BENT: En güzel ikili dize
KAVİL: Karar, kararlaştırma
İKRAR: Söz, verilmiş söz
HÂR: Ateş
FERYAT: Haykırış, çığlık
ŞEYDA: Aşkı için aklını yitiren, çılgın
AH-I ZÂR: Ah edip inlemek