Yüzüne hasret gözlerim, mevsimler geçti üstesinden;
Bahar mı geldi, bilmem ki yaz.
Acıdan başka ne verir ki gitmeler,kalır mı tende haz.
Gideceksin biliyorum git ama;
Kal biraz…

Yalnızlık çoğaldı ardından, sevinçlerim ufacık, gülüşlerim az.
Ne kalem anlatıyor yalnızlığımı, ne de dertli dertli çalan saz.
Fazlası aşık usandırır derler ama, benden sana istediğin kadar naz.
Matemim bitmez senelerce tutarım ardından yas.
Git fakat ne olur,
Kal biraz…

Tenine hasret beden, kokun hala yastığımda.
Tutuklu ayaklarım,toprağa sensiz her bastığımda.
Duracaksın aldığım her nefeste ve kalp sızımda.
Gideceksin biliyorum git ama,
Kal biraz…

Sözlerine hasret gönlüm, anlamsız senden gelmeyen her ses.
Gittiğin yerlerde doya doya gez.
Ama dönüşün uzamasın, kavuşsun ellerimiz tez.
Kal gitme, mutluluk bizim olsun bu kez.
Ey bizi ayıran deli rüzgar, nereden esersen es…

Öylesine işlenmişsin ki yüreğime, etmem ki sana hiç sitem;
Kalmak üzüyorsa seni, git mutlu olacaksan bensiz madem.
Sevgi böyledir, Havva’sına kızar mı hiç Adem,
Cenneti değişemem gözlerine çıkmaz ağzımdan bir elem,
Gitmek istiyorsan , gidebilirsin ama;
Kal biraz…

Hamit TÜRKAN