Şehirler dumana
Dumanlar şehirlere karışırdı.
Yürürdüm o ıssız yolları
Yakama hüzün yapışırdı.
Hüzün bana ne çok yakışırdı.

Yürürdüm o ıssız yolları yürürdüm
Sarhoşlar anılarını anlatırdı
Bir adamın atı kaybolmuş
Karısıyla ağlaşırdı...
Ben dalgaların sesini dinlerken
İstasyonda birileri vedalaşırdı.

Nasıl hatırlamam
Nasıl hatırlamam
Elleri balkon korkuluğunda bir kadın
Sigarasından bir nefes alırdı.
Işıkları sönmüş bir pencerede gözleri
Gözleri o an buğulaşırdı.
Dünya duruyordu sanırdım.
İçimde kumrular ağlaşırdı.

Yürürdüm o yokuş yolları
Caddelerden geçerdim.
Kahvede bir ihtiyar baca gibi tüterdi
Kasketinden bir kağıt alır öperdi
Yalnız oynardı bir çocuk
İçimden çocukluğum geçerdi.

Yürürdüm Mihriban yürürdüm
O sensiz, o karanlık yolları
Kavşaklardan geçerdim.
Herkesin acısından biraz alır giderdim.
Ceset gibi soğuk yatağımda
Ölülerimi yan yana dizerdim.