![]() AYRILIK EZANI
5 Haziran 1983 yılında Selçuk DURACIK’la beraber asılarak Şehit edilen:’’Halil ESENDAĞ’a ‘’ ithaftır.
5 Haziran 1983 günü Esendağ ile Duraçık hakka yürüdü Güllerin ülkesinden ağıt yükseldi Spil dağı gözyaşıyla örtüldü Gecenin yarısı hücrenin kapısı açıldı Halil’imin bileğinde kelepçe, istikamet idam sehpası. Duvardaki karıncalar bu seslere alışıktı Üzüldükler tek şey; artık zikir sesi duyulmayacaktı. Eylül’ün kestiği parmaklar acımaz derlerdi Kırılan güller bahçe diye zindanlarda yeşerdi. Bizim selamız, yarım saatte bir okunur Alperen yiğitler genç yaşta Rabbine kavuşur. Ölüm, Rabbine sevdalanmışlar için vuslat demektir, Yüreğin kuş gibi hafiflerken, yüce peygambere gülümsemektir. Ne zordur bilir misin, şafakta asılırken ölmek! Güneş doğarken, çiçekler açarken hayata elveda etmek. Bir yeşil başörtüsü vardı elinde bağrına basardı Çünkü içinde muradına eremediği yârinin kokusu vardı İki yıl geçirmişti rutubetli ölüm hücresinde Ciğerlerinden rahatsızdı, yine de söylemedi kimseye Giyeceği kefene gelinlik derdi. Onun için ölüm, düğün gecesi gibiydi. Dileseydi Halil’im! Güneşler dahi yağardı o gece İsteği kabul olmuştu; yağmur çiseliyordu asılacağı gece Mazgaldan son defa geçiyordu bir devir biterken Peygamber misali yollarına dikenler ekilirken İmam son telkinde bulundu:’’Allah’ a kavuşacağını’’ söyledi. Halil’im gözleriyle tebessüm edip, seccadeye yöneldi. İki rekât namaz kıldı, ellerini semaya kaldırdı. İyice nurlaşan yüzüyle, Âlemlerin Rabbine son duasını yaptı. Emir kurbanı cellâttan helallik istedi; İdam sehpasına yürüdü, yağlı urgan boynuna geçirildi… Cellât tabureyi çekti Kelime-i Şehadet getirirken Halil’im ruhunu teslim etmişti, boynu bükük kıbleye bakarken Kahpe kurşunların yıkamadığı yiğit ülkü devini Darağacı yıkmıştı, hiç ölüye benzemeyen bedenini Onda yorgun bir müminin uyku hali vardı. Ölüsünde bile bir nur, gözlerinde sevinç vardı Vakit tamamdı; müezzin ayrılık ezanını okuyordu Açık giden gözler ‘’Şehitler ölmez ‘’ diyordu. Yusufiye’nin gülü solmuştu artık bu dünyada; Bin bir çiçek açmıştı Hacılar kırında… Hüseyin Özbay |
EBU CEHİL DEVRİNİN, FİRAVUNLAR DEVRİNİN EYLÜL UZANTISI GÜNLERİ ANLATAN KALEMİN DAİM OLSUN KARDEŞİM.
SEHPALARDA ÖLÜME GÜLEREK KOŞAN YİĞİTLERİMİZİN RUHU ŞAD OLSUN.
HALİL ESENDAĞIN AİLESİ ŞEHİD NAAŞINI 6 AY SONRA ORADAN ALIP MEMLEKETLERİNE GÖTÜRÜP DEFNETMİŞLER, HALA İLK GÜNKÜ GİBİ CAPCANLI DİPDİRİ OLDUĞUNU GÖRÜP ŞAHİTLİK EDENLER ÇOOKK.
SELAMETLE KAL.
SESİN DE ŞİİRİN DE ÇOK ANLAMLIYDI.