Bir kadın tanıdım
Tıpkı kadına benziyordu ...

Derin bir kaç sızı barındırıyordu gözlerinde
Öyle ki sesi ağlıyordu...

Ezber edilmiş bakışların sesleri tokat atmıştı
Yargıların önüne geçmek ne mümkün?

Bir kadın tanıdım
Yavrularına gurbet kalmış kadın...

Çaresizliği sürekli uçurumdan düşürüyordu
Kanatları kırılmıştı, artık uçamıyordu...

Bir kadın tanıdım
Kalabalığın üstüne hicap çekmiş
Saklandığını sanan ...

Herkes gibi kıyafetleri olan
Bakınca üryan sanılan...

Toprağın aynı göğe baktığı mesafede yaşıyordu
Toprak insanı kabul etmiyordu onu

Yaşları bile kızgınlığında gözlerinden çıkaramayan
Bıçak keskinliğinde
yanakları kanıyordu ...

Bir kadın tanıdım
Umutlarının kilitlendiği kapıdan
Cama sarılan
Yorgun ve morarmış umutlarıyla haykıran....

Adil bir kefeden ayrı bırakılan
Hasta, değersiz diye sokağa bırakılan...

Acınası bir kedi , köpek (?) Kadar kıymeti olmayan ...

Bir kadın tanıdım insan olan
Kolundan ve yüreğimden tuttuğunda
Insan olduğunu hatırlayan...

Toprağa değil,
Gökyüzüne inanan
Aynı göğün ortağı olduğunu savunan
Aynı göğün toprağını sahiplenen
Ve hakkını arayan ...

Bir kadın
Ustu başı tanıdık
Gözyaşları bilindik
Haykırışları bizden
Isyanlari herkes kadar olan
Gurbeti herkesten farklı yaşayan
Kapının soğuk dışarısına kolay atılan
Sahipsizliği titrekliğinden anlaşılan
Ama kalbine dokunduğunda gülümseyen

Bir kadının tanıdım
Kovulduğu kapılardan vazgeçmeyen
Gurbette kaybolup , yeniden beliren yıldız kadın...

Kadınım
Bırak ne kadar derin kuyu varsa seni itsinler
Bırak kollarından tutanlar ihanet etsinler
Susmamaya devam et
Ben seni böyle tanıdım...

Bir kadın tanıdım 😢
Öksüz bir gurbet gülüne benzeyen 🥀...

Aybüke