Yoruldum artık
Beyninde insan,
Bedeninde kadın olmaktan
Sana, size ve de onlara
Selam verip saymaktan...

Evet deyip yaşama sarılmaktan,
Gönüllerde gönül olmaktan
Hayır dediğimde, suçlanıp, susturulmaktan
Sorularınızı yanıtlamaktan.

Konuştuğunuzda dinlemekten,
Anlattığınızda anladım demekten;
Sonra iyi insan, iyi kadın olmaktan.
Ama sev dediğinizde sevememekten
Sevmedim demekten.

Sonra suçlandım:
Duyarsızlıktan,
Duygusuzluktan.
Mahkum edildim,hüküm giydim
Korkaklıktan, kötülükten
Kalpsiz olmaktan...

Kadınım ben
Yalnızlığında da,
Senle, sizleyken de
Sevemedim diye seni-sizi,
Hatta suçluyorsa da herkes beni,
Yine kadınım ben.

Söyle bana - söyleyin bana
Ben hiç küstüm mü sana;
Ben hiç kırıldım mı size,
Yalana meyledip, kaçtım mı,
Dostluğu hiçe sayıp,
Sensiz-sizsiz oldum mu?

Ağladığımda yalnızdım
Akan gözyaşlarımdı benim
Yoktu yanımda sevdanız,
Yaşlandığımda, sensiz-sizsiz
Geçen yıllarımdı benim
Sürgündeyken aşklarınız...

Öyleyse söyleyin bana:
Bittiyse eğer, aşksız bu ömür
Veya geçtiyse sevgisiz bu zaman
Bu biraz da sizin suçunuz..
Bu biraz da sizin suçunuz..!

RUKİYE ÇELİK