![]() Allı Pullu Hayat
Hayat biraz fazla allı pullu insanlarda
Kiminin gözleri dayanamaz parlak ışıklara Alışmıştır bir akşam, bir de sabaha Gece çöktü ise hele muhtaçtır sonsuz yıldızlara ... En yüksek yerden yuvarlar ömür seni Alıp götürür hayatın seli Nasibin de yoksa gül bahçeleri Toprak belirler kokunu, rengini ... Yükseklik korkusunu atamaz bazıları Yokuşlara çarparken unutur karanlığı Güneşte değil, mumlarda arar aydınlığı Kanaat umutlar sevdirir yarım ay ışığını... Yine olmasın allar pullar Sende her şeyden nadide bir pay çıkar Gül bahçeleri sadece bahar da açar Sen dal ol mesela toprak sana bakar ... Çıkma yine göğün en tepesine Belki gittiğin en son senin kaderinde Dikenleri batmasın çocuk kalbine Karanlık korkunsa gitme üstüne... Ve hayat Ve dünya Ve heyhat !... Neden diye sormam Niye kimseler değil diye kırılmam Benim ise bu yaşam Benden ötesini sorgulamam ... Tuttuğum yıldız dileğim hala aklımda Tesadüf değil hâşâ nefes almamda Ama bugüne, belki yarında Kanaatimin dönüşecek mükâfatâ... Aybüke |
Samimi-yürek kokan satırlara ne çok yaşanmışlık sorgu sitem sevda kırılganlık ve dahi derin-gizli bir sızı-hüzün sığdırılmış.
Sevgiyle.