Kirpiklerime yapışan tek damla yaşın
Dile değmeyen binbir sancısı var gülüm.
Ben kelimeleri boğazıma düğümleyip,
Suskunluğun,
en tehlikeli derinliğinde sabahlarken,
sen beni ne sandın...!

Şimdi öfkemin deli taylar gibi
kol gezdiği bu saatlerde,
Yüzümü,
bir çocuk masumiyetine dönüştürecek,
kelimeler gizli sende.
Elimi açıp sevgi dilenmiyorsam senden,
kırılmaz onurumdandır.
Sen yerinde sayan adımlarımı ne sandın.

Korkmuyorum rezil ayrılığından,
Varsın acının en yaman haliyle gelsin,
hasretin üstüme.
Varsın canımdan can kopsun,
Kapında,olmayacak aşka sabahlamam ben.

Sesim çıkmıyorsa gidişine,
Seyre dalıyorsam ayak izlerini.
Yüreğimin içten içe ölmesindendir.
Gözümde yaş dökülmüyor,
Sesim duvarları yıkmıyor diye,
Sen sevgimi ne sandın.

Gitme desem,ayaklarına sersem yüreğimi,
Ne olacak sanki.
Sen benim kalbimi kırdın,onuruma affın olmaz.
Varsın hor gör beni gülüm
Biz sevgimizi dışa,acımızı içimizde cürütüruz.