13
Yorum
44
Beğeni
0,0
Puan
2063
Okunma

Düşüyorum yine kalkmadan ayağa
Halvetten kovulan derviş ardımda
Tozunu aldıkça bir el kanatlarımın
kâbil oluyor asma bahçelerinde
göz kapaklarım.
Saçlarımda bahar gazeli
içimde bir berraklık iksiri
Döndükçe zihnim üç yüz altmış beş derece
Efsunlu bir soluk bağışlanıyor sanki.
“Bir yelek ve bir ruh” yetiyor bana
Havaya göre maya çalıyorum
fikir sazıyla sükût makamında
Bir çiçek ismi şimdi umut
dünya denilen toplama kampında.
Ferdaca
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.