Uyu yasım var anne
Düşünmek istemiyorum acıyı zulmü
Güzeli çirkini
Düşlerimde bari kurumasın istiyorum
Göz pınarlarım
Yerinde kalsın her şey yerli yerinde
Mavi gökyüzü
Yeşil yeryüzü
Kan kırmızısı düşmesin hiçbir toprağa
Gül yapraklarından başka

Uyu yasım var be anne
Kulaklarım duymasın o iğrenç sesleri
Takılmasın ayağıma çöpler pislikler
Yordu bu kaldırımlar beni
Yoruldum hayattan
Kaldırımlar ki anne;
Yolun iki yanı yıkanmış, temiz, mis gibi
Ama yolun iki yönü gibi
İkiyüzlü
Ve hatta aç gözlü
Lekelerle dolu anne

Uyu yasım var anne
Gideceksem de ölüme
Bu lekelerle değil
Berrak olmalı her şey
Görmek istemem mesela yalan ağıtları
İçten gelmeyen feryatları
İnsan dediğin anne
İçi dışı bir olmalı

Uyumam gerek anne uyumam
İnsanlıkları ile bırakmak için
Güzel gördüğüm insanları
Sen öğrettin ya bana anne
Hiç bir mazluma
Hiç bir güzele asla kıyamam…