0
Yorum
4
Beğeni
5,0
Puan
2049
Okunma
ŞAİR
Şair,
hadi sen Dilek/ler tut,
çağır Eylül’ü;
o da gelsin,
tozu dumana katarak coşkulu sevdalarla.
Adına sonbahar diyelim.
Olur da deli bir rüzgâr eserse,
kavrayalım ellerimizi;
zora ki iliştirelim dudaklarımıza tebessümleri.
Şair,
hadi aç kanatlarını.
Sol göğsün altına sığınsın
dur durak bilmeden uçup da aşka giden
göçmen kuşlar.
Şair,
hazana gark rengârenk bir yaşamın son demi…
Bak, sarsılıyor aşk diye bütün kâinat,
ruhun bedenden ayrılışı gibi.
Zamana yenik düşen olursa,
göm yüreğinin en nadide yerine
ve unut her şeyi.
Şair,
Unutma;
Eylül aşkta en güzel mevsim.
Kim bilir, belki sonu beşerin;
belki de başka bir yürekte rücu bulacak bir doğum.
Şair,
yine de sen iki Elham,
bir Kulhu oku da
cebri ayrılıklara rahmetler yağsın.
Belki tuttuğun Dilek/ler kabul olur.
Efkan ÖTGÜN
5.0
100% (3)
