Sana neler söylerdim, gurur mani olmasa
Gidişine gönlümü suskun kılmazdım zalim.
Gücenmezdim bahara bir tek çiçek açmasa
Bileydim dert olacak, bir kez gülmezdim zalim.



Resmin yanı başımda gözlerinde öfke, kin
Yürek yorgun savaşçı bitik, zavallı, sakin !
Seni mahşere kadar sevebilirdim, lakin
Aslını böyle zorba, kötü bilmezdim zalim.



’ Seviyorum ’ diyordu üç sözünden ikisi,
Güya en büyük masal, efsane bizimkisi,
İçerimi keserken rüzgarın ketum sesi ,
Gidişinle derine, dibe dalmazdım zalim .



Bir sıkımlık canım var, bir nefeslik takatim,
Ne yapsam felakete ilerliyor firkatim,
Hâlâ aynı melodi kalbimde, aynı ritim ,
Bedenim taştan olsa gamla dolmazdım zalim.



Taze tohum olur da toprağında yatardım,
Sözlerin zehir olsa baldan sayar, yutardım.
Bileydim ki değecek, yasını da tutardım
Bu derdin vebalini asla almazdım zalim .



Vicdanımı dinlesem, başkaldırır bu aşka
Kısıldım yüreğimde kurduğum sırça köşke
Her acıma ilaç var, bu çok çetin, bu başka!
Derman olsan, elinde böyle solmazdım zalim ...






.