eskici bir davulu
gözlerinde bir sancıyla
güzü bahara dönüştürür
gözlerim sözlerinde bir aşkla
büyüyor mahzeninde bir çarmıh
gerilmiş iplere
bir banu rüzgarıyla

hedefinde bir oku kendinde
ve kendinden geçirerek
huzurlu bir yıldızla
selamında bir dünyayı
geviş getirerek
gidip gelen bir kürdanın
sere serpe yayılmış bir kelimeyi
gönle düşen harflere
yeşil bir dilekle
sırra bu/kalem/unla
aklım hafi/ya
ve sukutunda bir değir/meni
gönül göfteleriyle bir asumanı
dönüştürerek bir saatin lambasına
sevgi tomurcuklarıyla
bir bağrı yanık öfkeyi
nû tekerlemeleriyle
hazinesi kıyamet olan bir çiçekle

sela verir bir şarabın özünde
özleminde bir ufuk yeşertirken
vaveyla çığlıkları
şişelerine bağlanıyor semazenlerin gönülleri
ve yaprağında kıyafetinde bir notayla
sallanırken şarkılar
b’aşka bir anahtarla
elif miktarınca dol’aşımı
nazan göbeğinde bir ışıkla
yüzünde toprak kokusunu
mahcupluğunda bir ıslaklıkla
yelkovanı huzurlu bir duanın
parmağı kesik bir sevişmeyle
gün/ahsız bir kelamın

sudan bir şüpheyle
akla ziyan önü kesilmiş
ayakkabısı ters giyilmiş bir kefenle
ser verilmiş bir sırrı
ortada bekletilmiş bir hançerin suyunu
ateşe dökerek
nüshası boş bir firakın
kalbindeki feneriyle

Râ/ya
ve de ziggurata
bel/kemiği afrikada bir tavşan isyanıyla
ışığın kelebeğinde bir dudakla
eşit bir çoğaltmayla
sura üflüyor denge ve fren
ve bir aşkla tanrılar sevişirken
pişti oluyor
göz bebeklerimdeki vitamin


yunus tapancı...