2
Yorum
13
Beğeni
5,0
Puan
1955
Okunma
sanki annemin karnından değil
kemanın çiçeklere duyduğu aşktan doğmuşum
aramayın beni saatlerin asılı olduğu evlerde
ayakkabıların mecburi istikametlere yürüdüğü şehirlerde
ruhumun gölgesi düşmez kaldırımlara
gövdemin uykulara daldığı yerlerde salamadım köklerimi
güçlü bir kaosun dingin renkleriyim
bir piyano konçertosunun kalbindeki gizli dere
o derede süzülen kuğunun gözlerindeki siyah büyü
ve yağmurun mutluluğa uyandırdığı düşlerin aynasıyım...
aramayın beni para hışırtısında
kravatların çimen kokusunu örttüğü yerlerde
kaçarken zamanın avlusunda
tökezlemiş firariyim
bırakın ellerimi,
yüreğimi kavrayın
ve denizlerin sonsuzluğa vuran
dalgalarına gömün adımı...
✒T.Y.
5.0
100% (9)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz