öğle vakti
seslenirsin birden
icinden düşen kelimeler
renkler cırpınışlar ve düşler



kapılırsın yine
kendi iç yan odalarına
ses uyur durgunluk büyür
kıyamazsın süzülür bir şeyler



sağında
umut yolları büyür
solunda kıvrımlı acı alev ocakları
aklında güler tutkunun saydamlıkları





onunla
büyürsün sanki
kücüldüğün
yalnızlık yıllarınla



bir gecenin
sesli harflerine kapılırsın
düşünceler büyürde büyür
kendini konuşturursun



o yoktur
hiç olmamıştır
ruhundan beslersin
bir inat uğruna nefes alır
hatta hüzün döker bir yanında


konusur
ılık son baharın coşkusuyla
sabahında gülümser
gününde ucar


nayif
kırılkan dokusuyla
titrer adımları
gözleri ıslak yağmur kokusunda


merhametce
sabırla acar
bıkmadan ve usanmadan
yasar hiç olmadağı durgunluğla




konus içtenliğinle
sevgilim hadi
zaman şimdi
seninle bensiz


durdu...