1
Yorum
8
Beğeni
5,0
Puan
1530
Okunma
Görünen günde
yuvası bozulmuş
güvercinin yanındayım
beyaza öfke
siyaha sevdayım
kırılmış kanat,
Yakılmış ozanım
aşka yıllanmış şarap,
mevsime baharım
Faqîye Teyra’nın atı
Nuh’a ise tufanım
yer yer ağaç,
yer yer parçalanmış toprağım
ölüme zehir
dirence demirim
salıncağa zincir
çocuğa sevincim.
anneye evlat,
küçük kardeşe tokatım
yokum ama
varmış gibi görünen bir aptalım
sıra sıra oda
bazende okunmamış bir kitabım
toprağı satılmış topraksız köylü
Ya da yıpranmış bir halkım
Kürt’üm
Türk’üm
Arap
ve Süryan’ım
herkesim
ama
kimse ben değil.
03/02/2014
5.0
100% (5)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz