Kenar mahallenin,kıyı semtinde
Evlere şenlik,yüzünde hep bir gülümseme
Kanaata,doyumkar
Küçük bir kız çocuğu

Feleğin çemberiyle ta o zamanlar tanışmış
Yokluk,tokluk bilmeden
Büyüyormuş garip

Mahallenin gülü
Evinin bülbülü
Kah bakkala yarışır
Bazen aklı karışır
Adı üstünde çocuk
Keşke hiç büyümese

Tren raylarından kömür toplar
Saman pazarında su satar
Kapı süpürür de,yaprak toplar
Elden gelene razıdır garip

Çingen Sevincin kömürünü
Meyva teyzesinin odununu
Gelse de taşısam diye
Gözetler bekler durur

Ellerinin karası,kınası olur
Kara leğen şifası
Bir güğüm sıcak suyla
Paklanır durur çocuk

Bileğinde faresi
Saçında kurdalesi
Pembedir elbisesi
Beyaz papuç hayaldir

Yoruldunu bilmeden
Üşümek var ezelden
Ayakta delik keten
Parmaklar hep buz keser

Pamuktandır bulutlar
Hep hayaller kurar
Büyümüş bizim kız amma
Hala kıyı,hala köşe

Ermiş gelin yaşına
Aklı gelmesede başa
Yine kalmış yaya,tek başa
Çemberin ortasında

Kalan sağlar benimdir
Nasibimde böyledir
Hayat hep zahmetlidir
Kıyıda kalmış garip