0
Yorum
4
Beğeni
5,0
Puan
846
Okunma
KARA YAZGI
Bir kara yazgıdır ki o biçim.
Meâlen “esmer” dense de adına,
bilirim ki ben ahdediyorum; sen ah...
Ve sonra,
bir serseri gülüş dadanır dudaklarına,
titreyerek kendine fısıldadığın iki kelime;
“Tanrım, gelmesin kimsenin başına.”
Ay’ın şavkı vururken pencereye,
ben mavi sabahlar düşlerim;
sen ne doğurgan kara yazgılara gebe?
Kara yazgı ya kaderin,
çalsan yüzünün yüzüne aklamak için ah’ları,
istilaya uğrar dudakta gülüşlerin.
Çığlık çığlığa haykırmak isterken kimsesizliğine,
ben ahdettim.
Tutup da çıkarayım kara yazgıdan ak günlere seni.
Yazık;
çıkmak istemezsin saklandığın dehlizden.
Efkan ÖTGÜN
5.0
100% (2)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
