4
Yorum
16
Beğeni
5,0
Puan
751
Okunma
Nasıl da aşıverirdik çocukluğumuzda duvarları.
Bir yıldız kaysa gökyüzünden,
uzanırdık,
sanki tutuverecekmişiz gibi ellerimizle.
Zaman zaman,
gözlerimizi sımsıkı yumar,
öldüğümüzü düşünürdük.
Her şey bir oyundu o zamanlar.
Bilemezdik;
Duvarların böyle yüksek,
yıldızların umutlar kadar uzak,
yaşamın acımasız,
ölümün böylesine zor olduğunu...
Çınar Göle
5.0
100% (12)
Şiirin sahibi
Cevap Yaz