şeytanlar
zehirlerimi calarken
ufuk cizgisinde
ceset olan

eski beni
gömüyordum
ceviz ağacının
tamda altındanki


kapuk bağlamış
zindanıma
ellerim ve ayaklarım
imdat ışığın zoraki hükümdarlığında



gelin ve beni bulun
taşması kopmuş
viçdanımın demet demet nidaları
alışkanlık kaplamış kara güdümlüğüm




siyah
cakrı vidalar örtülü
parmaklarım hoyratcaşına nasır lekelerine
zülüm hırkalarını gördüğüm an
ruhum ve sıfatım zere aleme ürkek cığlık gibi zaruret



aslında
gecenin koynunda mavi bir yalnızlığım
tutsak ayının karanlık gülüşleri gibiydi bi yanım
her bakışım kendimdem nefret edercesine haksızlık
ölümlerden zafer ayrılığı aynalarına kırılmış yemin ritüellerim





saklama beni ,,,
ey leylim gecenin
süslü korku zındanlığı
hadi yine zorluktayız


ve
yine arafın
hüküm zanlılığında
cesur ölümlüler gibi caresiz



melekler ve şeytanlar
aynı toprak yapısına ait
hepsi birer kölemem
ve aynı bakışlarında yalan gizi



ay
bu gece kırılgan
yıldızlar ise ateş maskesi
ressa yine yorgun


ve
bitik
sönük
en kötüsü

hep
haklı
doğru
ve

onurlu...

-