Ne olur bir kere daha bana aşktan söz etme,
Ben bir yolunu bulur yine sana inanırım.
Bu ölümsüz sevdamı sözlerinle kirletme,
Ben bir seni, birde seni seven beni tanırım.
Önceleri benim için bir hayalden ibaret,
Zaman zaman rüyalarda kavuştuğumsun.
Sonraları işlediğim en büyük cinayet,
Kalbimde kendi ellerimle vurduğumsun.
Kaybetmemek adına hergün binlerce sitem,
Uyardığım, bağırdığım, kavgalar ettiğimsin.
Bilmiyorum sen mi? Yoksa ben miyim giden?
Canımdan çok severken vazgeçtiğimsin.
Bizim en büyük hatamız birbirimizi sevmekti,
Galiba yaşanması gerekiyordu, bizde yaşadık.
Benim için o senli günler, çok özel günlerdi,
Sevdiğimizi sandık ama, biz sevdaya alışamadık.
Ne kadınlığını düşündüm senin, ne güzelliğini,
Benim için her şeyden önce sende insansın.
Duymasa da kulaklarım bir güzel söz söylediğini,
Kalbimi sana hediye ettim, o sende kalsın.
Habis bir yarasın kocaman yüreğimde,
Dünya durdukça sen hep orda duracaksın.
Bu benimki sevda değil, sevdanın çok ötesinde.
Sevgimle hep gurur duydum, Allah utandırmasın.
Varoşlardan gelmiş biriyim, sayende oldum şair,
Bir daha yolumuz kesişir mi? Onu bir tek Allah bilir.
Mutsuzluk lakabımız olmuş, mutluluklar arada bir,
Rabbim en büyük dertleri, en çok sevdiğine verir.