0
Yorum
3
Beğeni
5,0
Puan
99
Okunma
Zamanın değirmeninde öğütülürken her an,
Gidenlerin ardından bakakalıyor insan.
Oysa bir kale gibi her zaman dimdik ayakta duran,
Gönülde sarsılmayan o gizli bağdır sadakat.
Hangi mevsimin karıdır bu bağı solduracak,
Hangi kendini bilmez duygulara leke konduracak
Sözün namus olduğu o kutlu sığınakta,
Zifiri karanlıkta yanan bir ışıktır sadakat.
Göz görmezse gönül unutur, derler ya hani dilde,
Asıl sadık olan gitmez, bekler ait olduğu yerde.
Hayat ödülünü verir, bugün, yarın olmasa da günün birinde,
İnsanın kendi kendine verdiği sözdür sadakat.
Dibi görünmeyen bir kuyuda saklı cevher,
Kendine vefa ile yol çizen, her zorluğu göğüsler.
Pazarlıksız sevginin, hesapsız bekleyişin,
Kalbin kapısına vurulmuş bir mühürdür sadakat.
5.0
100% (2)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
