Bak yazın habercisi gibi...
Dönmeye başladı kuşlarda...
Sen yine yoksun...
Yoksun...
Ben yağmuru bile kıskanırdım...
Sana dokunuyor diye...
İsyan ediyorum şimdilerde...
İsyan ediyorum...
Ama sana değil...
Sana yazılmış olan bu kaderime isyan ediyorum...
Tıpkı beyaz bir sayfa arasında,
kurumuş bir papatya gibi unutuldum...
Unutuldum...
Oysaki ben sensiz geçen günleri sevmiyordum...
Rüyamda bile olsa hep seni görmek istiyordum...
Artık yanımda yoksun ya...
Elden ayaktan düşsem...
Keşke dilim lal olsa da hiç konuşamasam...
Ya da kalemim kırılsa da seni yazamasam...
Duygularım darmadağın,anlayamazsın...(şarkıdan alıntı)
Bendeki kalp sende olsa taşıyamazsın...(şarkıdan alıntı)

Günün birinde...
Sen anlasan da beni...
Arkamda bıraktığım kırık cam parçalarında,
ara artık ikimizin geçmişini...
Darmadağın,körelmiş duygularımın
sebebi sensin...
Sen...
Beni sormana gerek yok...
Nasılım diye...
Zaten aynaya her baktığında...
Karşında hep beni göreceksin...
Solmuş bir yüz...
Ve ağlamaktan harap düşmüş iki göz...
Aynı zamanda da duygularının katiline küfreden bir isyankar..
Duygularım darmadağın,anlayamazsın...(şarkıdan alıntı)
Bendeki kalp sende olsa taşıyamazsın...(şarkıdan alıntı)


Recep Hamza