yudumlanan bir karganın açlığında
tüketttiği bir yelpazeyi_ şerife
kırdığı bütün ekmekleri diline dolayan
sukutunda gözleri
kendinin bürüyen nefsinde olmamasından
serüveni doygunluğun masivası olan
bir rüya bülteni sarar etrafı
kemiksiz bir yoldaş
yapraksız kalmış bir atın zincirinden vuruluyor
semersiz kalan hasretin
ayın silueti etrafında
yükselip
alçalırken bir duvarla
ışığını ve
aşkını kaybetme derdinde bir tanrıyı
bezenmiş narasında gül dikerken
kül olur sözcüklerin dikenlerine
bir şiire giydirilmeden
tarif edilen bir karekterin
of puflanan bir cürümle
halden bilmez bir heceye
harf dikme peşinde şiir bilmeceleri
’ne sen bunun farkındasın
ne de polis farkında’

nüvesi zulme dönüşmüş bir kraliçenin
lisanında zül bir kafese
dönüşür aziz(i)em

nakliyatında bir sesin
kendi yalnızlığında
aşkla sevişirken kargalarla
rüyadan uyanır

herşey şiirle başlar şiirle biter...