hisler kafi gelmeyince
altıncı hislerden hisse alıyoruz
içimize dert olan bilmecenin
el üstünde kaydırmacasına


her şeye üç hak vermede üstümüze yok
lakin
altıncı hissin üçüncüsüne geldiğimizde
sayısal şeytanlar belirip
karabasana bürünüyor
dışımızdaki negatif iyonlara bürünmüş ünlem kılıklı şüpheler


ve ardından içimizden dışımıza uzanan paratoner sayesinde
nötr atomlara bölünüyoruz sonunda


atomlar parçacıklara
parçacıklar dalgaya
dalgalar
boylarınca doğurup
dağılıyor zihnimin kozmik odasına
desem
fizikten meta araklamış olur muyum bilmem ama
ayıp olur en başta
dalgası suyunda saklı şiir kılıklı şu mısraya


sana tüm kalbimle seslenmek isterdim şimdi
şu an
aha da şuradan
ama ’sen’ diye bir varlığın ne izi var cümle sonunda
ilmek atacağım
ne de gizlenen öznesi
ne de bir gölge
ki boyundan pay biçip
suretine çizeyim
çizmeli bir kedinin kılıktan kılığa girdiği o masalın
masa altına sinmiş sesi
kuyruk olup
sürtünsün kulağına


yazmak kafi gelmeyince
nakaratı bozmak isteyen bir kalemin
kağıda olan yüzsüzlüğüdür belki de

anla işte


vermeyenin iki yüzü..