kendine dönüyor beden,
korku filminden çıkıp gelmiş
kanlı atla,çabası yetersiz bazen pazartesilerin
hiçbir din müsait olmuyor bağışlanmak için
iyi başlayamıyorsun haftaya,
sana ödenmemiş faturalardan çiçekler
ağaç gövdelerinden ormanların namusunu yapıyorum
devlet terörü belki birgün destekler diye
çok kötü şiirler yazıyorum,
sevgilim senin üşümen beni Vana götürüyor
hem de cam kenarında
çatısı olmayan bir evde
sadece hava durumu izleniyor,


bir biletin iki ucu tutulmuş
ortadan ikiye ayrılıyor insan kalbi
Musa’lık bir durum yok
sadece el sallama diyorum
benim aklım almıyor
sallanan elin o büyük idamdan
sonra
tekrar başka bir elde hayat bulmasına
ağrıma gidiyor bazen saçların
erken toplanıyor göğsümden


kendine kalıyor insan sonra
ışık hızıyla terkediliyor insan
herşey yaşlanıyor zamanla
annem, kardeşim sen,duvardaki saat, gözlerim
dilimin rengine boyayalım derdim hep sana evimizi
evimizin olmadığı gerçeği neden değiştirsin ki
insandaki kelime haznesini
ya da yeni alınan bir kıyafeti
sana gelirken tuhaf nesnelerle gelirdim hep
bir martı dolusu denizle
insan kalbinden çıkarılmış bir çakı
insan içine çıkamamış istismar filmi
en aşagılık ve utanç verici düşüncelerle
yüz kızartıcı bir kezzap
arabesk olmasın diye hasret
sana caz konserinden geliyorum
kollarını aç sevgilim
sana cesedimi getiriyorum....


sonra aniden salı oluyor
öğlen namazına müteakip
terkediyorsun bedenimi...