Birini arıyorum
Yırtık ve yamalı elbisesi
Nefsiyle tutunmuş bu yalanlarla dolu hayata.

Birini arıyorum
Yalın ayaklı neredeyse
Parmakları yırtık pabuçlarından taşmış
Ama onurlu bir duruşa sahip.
Yarı çıplak ayaklarıyla

Birini arıyorum
Sokaklarda, caddelerde.
Belki bir köşe başında bulurum umuduyla.
Çöp konteynerleri başında duman tüten ateşlerde.
İsine pisine aldırış etmeyen birini arıyorum

Birini arıyorum
Diliyle değil gözleriyle konuşan birini.
Hayatın içinde varken yokmuş gibi yaşayanlar
Bir değiller onlar aslında bizden olanlar.
Göremediğimiz ya da görmek istemediğimiz o insanlar..

Birini arıyorum
Bir sokağı
Çocukları olan bir sokağı.
Sahi var mı öyle bir yer.
Onca sahipsizi kucaklayıp bağrına basan bir sokak.
Bir sokak varmış...
Çoğu insandan daha vefalı daha şefkatli.
Bir bir baktım fark ettirmeden hepsine ayrı ayrı.
Yüzlerindeki ifadeler hiç değişmiyor hep aynı.
Bakışlarında derin bir boşluk zamana yenik düşmüş bedenler.
Yırtık giysiler üzerinde kirden desenler.

Birini arıyorum birilerini arıyorum.
Duyan var mı?
Sokakların çocuğu olmaz..
Olmaz sokakların çocuğu olmaz.
Olmaz.