Deniz ve ben
ne o benim dilimi anlar
nede ben onun
Ama ikimizde aynı sessizlikte haykırırız tüm çığlıklarımızı
Aynı sessizlikte kaybolur gibi dökeriz aklımız ve kalbimizdeki tüm sancıları
deniz ve ben
ikimizinde durulmayı bilmeyen dalgaları vardır
bazen hafif bir dalga bazen fırtınalı bir girdap oluveririz kendi benliğimizde
deniz ve ben
ikimizinde mezarlığı vardır kendi içinde
birimiz kalbine gömdüğü insanları ağırlar
birimiz martıların öğle yemeğini
bazen kaçar gibi gitmek isteriz kendimizden bile
bazense kalbimizin ayaklarımıza gömülü olduğunun bilincinde olup kalırız öylece yerimizde sessizce
ama içten içe isyan ederiz ayaklarımızı bağlayan hayat ölçeğine
deniz ve ben ne o benim dilimden anlar nede ben onun
ama ikimizde anlatır gibi dertlerimizi
haykırırız tüm sancılarımızı sessizce birbirimize