0
Yorum
3
Beğeni
5,0
Puan
1249
Okunma
HEZEYAN
Dilde sus,
imgede ayrılık sancısı.
Bedbin gülüşleri kilitlerken dudaklarımıza,
ahrazın biri hasleti resmediyordu yüreklerimize.
Aşka nadas öncesi,
acıya hasat sonrası,
adeta hozan tarlası:
çığlık çığlığa, ağıtlarla abanan sığırcık kuşları
notadan yoksun melodilerle
taşıyordu uzaklara mavi düşleri.
Onlarca istila,
onlarca talandan sonra geride kalan sen
ve kendine yenik bir ben.
Sendeleyip düşüyorum boşluğuna;
sonrası hezeyan.
Koca bir boşluk,
nüvesinde ben.
Mavi gökyüzü uzak;
devindikçe batıyorum.
Hadi uzat ellerini:
ardarda gördüğüm kabustan kurtar beni.
Efkan ÖTGÜN
5.0
100% (4)
