Benim için, yabancısın, elsin sen
Başkasına, sultan olsan, ne yazar
Yüreği donduran, poyraz yelsin sen
Hep kendi kendine, gülsen ne yazar

Bana yakın olan, sırdaştır sırdaş
Kadınsa bacıdır, erkekse gardaş
Bu ne gurur, bu ne kibir, arkadaş
Beni üstat, hoca, bilsen ne yazar

İnsanlar dediği, sözle bağlanır
Tavrına bakılır, gözle bağlanır
Gelmiş geçmişiyle, özle bağlanır
Bu söze kahkaha, salsan ne yazar

İnsanları kırmak, niyedir niye
Şeytana dost oldun, ben diye diye
“Sükut” altın olur, benden hediye
Hep aynı şarkıyı, çalsan ne yazar

Dilin Allah dese, ağzında ateş
Burun kaf dağında, yıldızlara eş
Hâd bilmek iyidir, duydunmu kardeş
Sevgini birine, bölsen ne yazar

Hoşgörü ve saygı, lütuftur bize
Güzellik vermeli, şiirde dize
Anlamayan için, gerek var saza
Sevgiyi yürekten, silsen ne yazar

Ben niye kendime, lüzumsuz dedim
Şu nefsi ezmekti, bunda muradım
Yürüyorken Hâkka, ben adım adım
Kıymet mi bilen var, ölsen ne yazar

Sadık DAĞDEVİREN
Aşık LÜZUMSUZ