1
Yorum
6
Beğeni
5,0
Puan
1166
Okunma
kendime düşerken
kırgın ve ağrılı
yanıp yanıp sönerken
ne seni bulabiliyorum
ne kendimi
oysa ömrüm söz ucunda
seni saklarken kırılan her dalda
sevincimi efkarıma sarıp
susarak geçiyorum
dilime mesken acılardan
biliyorum ki
sessizliğin ardında çığlık
ve bir de düşyanığı
kanıyor...
kanayacak...
yalnızlığı çoğaltan ölümlerin ertesi...
kasım 2017
5.0
100% (3)