Kim bilir nedendir düştü buraya?
Her köşeden çıkar, sokak çocuğu
Kartondan maketi, benzer saraya
Yaşamaktan bıkar, sokak çocuğu.

Dağlaşan dertleri, sığmaz nedene
İntizar eyliyor, bizar edene
Islıklar çalıyor, gelen gidene
Nemli gözle bakar, sokak çocuğu.

Sanırsın dünyanın, yükünü çekmiş
Kötü kaderine, boynunu bükmüş
Gecenin ayazı, üstüne çökmüş
Sümüğünü çeker, sokak çocuğu.

Mintanı sökülmüş, pantolon düşük
Çıplak ayaklara, dayanmaz eşik
Eli yüzü yara, her yeri pişik
Türlü türlü kokar, sokak çocuğu.

Bazen mekan tutar, binek taşını
Sorsan asla bilmez, gerçek yaşını
Ufak tefek şeyden, dertli başını,
Belalara sokar, sokak çocuğu.

Ne anası vardır ve ne de peder?
Burnunu diktiği, her yere gider
Haksızlığa kızar, isyanlar eder
Dünyaları yıkar, çocuk çocuğu.

Bazen terk ettiğine, pişmanlar olur
Buz tutmuş havada, soğuğu alır
Odun yok, kömür yok, çaresiz kalır
Gömleğini yakar, sokak çocuğu.

Dilinde ağıtlar, hep teker teker
Birikmiş acıyı, türküye eker
Bozuk düzenlere, restini çeker
Yumruğunu sıkar, sokak çocuğu.

Necati ne desen, burda yeter mi?
Yetim çocukların, derdi biter mi?
Acep sebep olan, yer de yatar mı?
Ordan ora akar, sokak çocuğu.

Necati OCAKCI
08.11.2017
ANTALYA