Çağırır Mürşidim bir huşu ile
Gönül gel gidelim derviş olalım
Uçalım semada nur kuşu ile
Gönül gel gidelim derviş olalım

Yamaları söküp soyunma vakti
Beşeri dünyada uyanma vakti
Erenler içinde giyinme vakti
Gönül gel gidelim derviş olalım

Laf söyleyelim cahil önünde
Sûkûtu bulalım kamil önünde
Dervişlik eftaldir akil önünde
Gönül gel gidelim derviş olalım

Dervis olmuş bizden önce varanlar
Yanarda kavrulur aşka duranlar
İlla hu hu desin bizi görenler
Gönül gel gidelim derviş olalım

Gönül seni aşka varmış desinler
Yunus kapısından girmiş desinler
Sana yolcu bana derviş desinler
Gönül gel gidelim derviş olalım

Belki bekler bizi kendi halınca
Hemen oturalım yeri bulunca
Mürşid’im duacı bana ölünce
Gönül gel gidelim derviş olalım

Şaşırma görünce gül cemâlini
Mürşid’in müşerref eder hâlini
Belli etme aman sen melâlini
Gönül gel gidelim derviş olalım

Kaybolan mecnuna çölde tarif ol
Yaprağı incitme gülde zarif ol
Çık aşkın yoluna yolda arif ol
Gönül gel gidelim derviş olalım

Şol denizde yüzen ak kuğu gibi
Yaslasam sırtımı kaf dağı gibi
Mübarek Taptugun bir bağı gibi
Gönül gel gidelim derviş olalım
Girelim o bağa ermiş olalım


HARUN YILDIRIM

HARUNİ YE SORMUŞLAR ŞİİR YAZMAKTAN USANMADINMI
HARUNİ DEMİŞ GÜNEŞ HER GÜN DOĞMAKTAN USANIRMI.