1
Yorum
7
Beğeni
5,0
Puan
1322
Okunma
Şiir işte
Ne yazsam yüreğe dokunuyor öznesi
Geriye kırık bir kalp bırakıyor
Ve acı mısralar
Hiç bir zaman içinde biz olmayan
Göğsümden ölü kuşlar tünüyor ne zamandır
Geceyi bekliyorum
Belki altını karalarım bu yaşadıklarımın
Boş sayfaları çeviriyorum
Yıkık duvarlar örüyorum kendime
Dağınığık boş ve anlamsız
Göğü izliyorum
Uzun bir yol düşüyor önüme
Hiç bilmediğim
Ve gitmediğim
En çok bu saatlerde susuyorum
Bir ezan sesinde kayboluyor tüm yaşanmış hayat hikayeleri
Yorgun yüz hatlarımdan
İstanbul geçiyor
Yıkık bir köprü
Ve sulara gömülmüş hayal kırıklığım
Bütün gemilerin ardından el sallıyorum
Geri dönüşü olmayan bir çağ
Eski yıkık harabelerle dolu bu şehir
Artık hiç bir şey ifade etmiyor.
Özge Özgen
5.0
100% (6)
Şiirin sahibi
Cevap Yaz