-I)
Tutuştu gönül otağı har ile,
-Düştü yüreğim alevli bir kora-
Bu yangına bile sen dayanmadın.

Geceleyin uykundan kan ter ile,
-Bir çocuk gibi hıçkıra hıçkıra-
Yatağından düşerek uyanmadın.

Henüz düşmezken yüreğine cemre,
Bendim saksını sulayan o musluk.

Biat ederken verdiğin her emre,
Araya soktun bir asırlık küslük.

-II)
Gelince kış kapımıza kar ile,
-Kavuşmamız kaldı başka bahara -
Dedikçe hep kaçmaktan usanmadın.

Soluduk çiğ havasını yâr ile,
-Dizildi boğazıma sıra sıra-
Ölüyorum dedim, öldüm sanmadın.

Henüz düşmezken sevda yokuşuna,
Yoruldun ortasında devler gibi.

Kalbime ok ok düşen bakışına,
Yıkıldım viran olmuş evler gibi.

-III)
Şaşıyla yatıp kalkınca kör ile,
-Baktı incinmiş sağırlar kusura-
Buna bile tamah edip yanmadın.

Savaştan mağlup dönmüş bir er ile,
-Üfledik kıyamete yakın Sur’a-
Benim için günaha boyanmadın.

Henüz yanmazken başında kandiller,
Bendim bir mum gibi tutuşan sana.

Adını anmazken çürümüş diller,
Kupkuru aşkımdı veren şan sana.

-IV)
Birleşince masmavi gök yer ile,
-Kabuk bağlayacak açtığın yara-
Ben gibi her yaraya bulanmadın.

Susuz kalır mı çiçekler nar ile,
-Düşsen de o çiçekler gibi dara-
Bir kez olsun bahçemde sulanmadın.

Henüz olmazken aşka bile layık,
Bendim başında esen kavak yeli.

Sokağının başında yarı ayık,
Yarı sarhoş gezendir sana deli.