Halden bilmez bir güzelin peşinden
Dağlar aştım yine, kıymet bilmedi
Sel oldu yanağım, gözüm yaşından
Mendiliyle, bir gün olsun, silmedi

Her zaman ben ona, gönlümü açtım
Aşkla bakan göze, nasıl muhtaçtım
Acı söylemekten, çekindim, kaçtım
Hep ben gittim, niye bir gün gelmedi

Hemen suçlu hazır, kader diyorlar
Her seven bir bedel, öder diyorlar
Sevenler bir ömür, adar diyorlar
Zalim bir düşmana, gerek kalmadı

Vurgun yiyen yürek, çöle giderken
Eller eğlenerek, bayram ederken
Şunu bil ki seni, çok sevdim derken
Ne yazık bir kere, yüzüm gülmedi

Yürek şeyda bülbül, hep ah-ı zarlı
Şu gönül dağımın, zirvesi karlı
Benim deli gönlüm, her gün efkârlı
Demek ki şu benim, sürem dolmadı

Bu gönül yâr diye, onu seçse de
Bâde diye, her gün, zehir içse de
Bu aşkın üstünden, yıllar geçse de
Yan yana, bizi hiç, gören olmadı

Şu sevda dediğin, zaten muamma
Ne gerek var bunca, çileye, gamma
Mecnun olup çöle, gidecek amma
Aşık Lüzumsuz’u, kader salmadı

Sadık DAĞDEVİREN
Aşık LÜZUMSUZ