Canım...
Sıkılıyor diye aranma
Önüne çıkan
her fırsata atlama
İnsan gerekçeli yaşayan
irfandır unutma

İçgüdülerine
göre yaşamak istiyorsan
mahlukata karış durma
İnsan ancak marifete,
hikmete, irfana ulaştıkça
şuurla yaşayan vicdandır anla

Alıp götüren
bir zaman vardır,
ruhu, kalbi, vicdanı
suskun kalanlar nadandır,
yaratana kul olmayan karanlıktadır

Nefsini...
Öldürmeyeceksin
Mümkünse
ona hükmedeceksin
Seni yaratan, ruh, akıl, irade
vereni sual edeceksin

Okumak,
anlamak, araştırmakla
hakikatin yolundan gideceksin
Heva ve arzularını nizam ederek,
helal hudutlar içinde
yaşamayı becereceksin

Nefsi ve beşeri
zaaflar olan asabiyet,
kin, nefret, riya, kibir, haset
ve benzeri hastalıkları yeneceksin
Kalbini nazargah bileceksin,
haktan gayrısına yer vermeyeceksin,
insani duyguları aklın ve irfanınla yöneteceksin

Feryat ki...
Bu nasıl feryat
Vicdanlar suskun duyulmaz imdat
Figan eden mazluma
şöyle ibretle bir bak

Bölünüp,
parçalanmış kan revan içinde
nice millet nedir tuzak
Ey akıl ve irade sahibi olan, hakka kul
olmak için yarışan
bu minval üzere cennet hülyasını bırak

Ey...
Şehnaz edalı yar
Her tarafta solmuş Gülizar
Neden zafiyet hali bu kadar yorar
Gaflet içindeyken
aşk benim için elbetteki ar

Nereye
baksam acı karşıma çıkar,
vicdan sızlar silinmez yaralar
Azim tutkuya, ukdeye, zaafa değil,
marifete, hikmete, irfana kurtuluş sunar

Mustafa Cilasun