Niçin...
Suskundur geceler
Amansız sabır
içinde çare olmuyor heceler
Sinemde bekler sır olan ümitler
Apansız mı gelecek
cefa içinde beklediğim müjdeler
Ah beni bana bırakmayan kederler
Bin hüzün içinde
yaşattığı dinmeyen endişeler
Fecre çaresiz bakan mahrum gözler,
Niçin feryat eder çaresiz kelimeler

Garip..
Bir vuslat
Özleminden kal eyleriz
Hangi marifet,
edep ve irfanla iç içeyiz
Kolay olanı seçeriz,
muhakeme etmek istemeyiz
Çile ve cefaya karşı zaten
her zaman şikayet edeniz
Sabrın sadrında
demlenen halin, ruhi ve vicdani
muvazenesinden bihaberiz
Nasıl olsa beklentiler, tutkular,
ukdeler için ötede kavuşmayı bekleriz,
biz gerçekten yaratan ve elçisinin
kur’an ahlakına ne kadar sahibiz

Miraçtan...
Bilmem ki nasıl
söz edeyim
İnandırılan akidelere
ne söyleyeyim
İnsan olmayı başarmadan,
Müslüman olmak
ne demektir sual eyleyim
Mitoloji ve kitabı mukaddesten
dem vuran
itikatları ben şimdi nasıl
muhakeme
etmeden dua için ümitleneyim
Yargısız infazı seçen ve bağnaz
bir kişilikle dışlamayı marifet bilen,
fanus içinde yaşadığını
fark edemeyen
kalb için hidayet dileyim
Ümmetin öncelikle insanlaşması
ve daha sonra Müslüman kimiliği,
kişiliğini sorgulaması adına sabırla
yaratana iltica ederek bekleyeyim

Mustafa Cilasun