Ben yaralı şair,
Yüreğimde yetim sevgiler
Büyütüyorum.
Hüzün denizinde ıslanmış
Gözyaşlarımı seyrediyorum aynada
Bir yıldız kayıyor sanki
Yanağımdan süzülürken.
Güle yakışır mı diken.

Eskiyen sadece anılar
Gönül tuvalimde
Alçıya alınan düşler
İlk defa bu kadar çaresiz kalıyorum
Paslanıyor sanki kalemim
Yalanın kirli suratına,
Gerçeği haykırmazsam


Asude geçen ömrümde
Devrik cümleler kullanıyorum
Nokta üşüyor, ünlem kanıyor
Kayıp intihar türkülerinde
Serenatsız kalıyor yalnızlığım
Akşamın alaca karanlığında
Siyah gözlerin ışık olurdu oysa
Sisli duygularıma
Korkardım sensizliğin anaforunda kalmaktan
Çay renginde geceye ilham olurdu bakışın
Suskun kalıyor şiir şimdi

Ben yaralı şair
Hayale sarılır uykusuz kalırım
Mısralarım sessiz gürültü olur
Sızlayan rüyalarıma
Saat, sabaha çeyrek var.
Birazdan deniz uyanır uykusundan
Elbisesini giyer gelir güneş
Uyanırım ağlayan uykulardan
Hayalinde uyusa keşke
Geç kalmazdım aşka

26 04 2008

Hüseyin Özbay